Dwuskrzydłe światło – Zweiflügellicht

zweifl1Die vorliegende Auswahl von Werken Janina Brzostowskas will weder die Entwicklung im Schaffen der Dichterin zeigen noch den Leser mit den Themen vertraut machen, die sie hauptsächlich interessierten. Der Gedichtband wäre dann wesentlich dicker und in Kapitel unterteilt. Der Autorin der Auswahl, Karin Wolff, ging es um etwas anderes: um die Beschwörung ihrer Lieblingsgedichte der Dichterin, solcher, die con amore zu übersetzen sie sich entschied.
Es musste also in diesen Gedichten etwas geben, was der Übersetzerin entsprach, was ihr erlaubte, sich selbst und die sie umgebende Welt auf eine Art und Weise zu sehen, die sie als äußert zutreffend empfand, was sich Endeffelt gleichsam als sorgsam und kenntnisreich gewählte poetische Brille erwies.

Wybór utworów Janiny Brzostowskiej tu prezentowany nie ma na celu ani pokazania ewolucji twórczości Poetki, ani zaznajomienia czytelnika z głównymi Jej zainteresowaniami tematycznymi. Tom byłby wtedy znacznie grubszy i podzielony na rozdziały. Zatem autorce wyboru, Karinie Wolff, chodziło prawdopodobnie o coś całkiem innego – o przywołanie swoich ulubionych wierszy Poetki, takich, które zdecydowała się con amore przetłumaczyć. Musiało więc być w tych wierszach cos takiego, co tłumaczce odpowiadało, co pozwoliło jej popatrzeć na siebie i otaczający świat w sposób, który uznała za trafny, co w sumie jakby się złożyło na staranne i ze znawstwem dobrane poetyckie okulary.

(Ze wstępu Wojciecha Kajtocha)


Janina Brzostowska: Dwuskrzydłe światło – Zweiflügellicht / wybór i tł. wierszy na język niemiecki Karin Wolff ; [wstęp Wojciech Kajtoch ; posł. Witold Brostow ; tł. wstępu i posł. na jęz. niem. oraz biografii tłumaczki na jęz. pol. Sabine Lipińska ; proj. okł. Jerry Bergman]. – Kraków : Wydaw. i Drukarnia Towarzystwa Słowaków w Polsce, [2016]. – 84, [2] s. ; 21 cm
Tyt. okł.: Zweiflügellicht = Dwuskrzydłe światło.
Tekst równol. pol., niem.

ISBN 978-83-7490-868-9

Reklamy

The Sarmatian Review 1/2005

W styczniowym numerze „The Sarmatian Review” Wojciech Kajtoch pisze o o książce „Myśli o szczęściu”.

An important leitmotif of the volume is the irreversible lapse of time. The poet uses two scales to measure it: the personal one (childhood and youth pass, what lasts is friendship and love) and cultural. Time measured with the second set of scales does not disintegrate. Houses, places (“The Old-Town Market Square in Prague” and “Jewish Cemetery in Prague”) and even furniture (“The Old Cupboard”) preserve the life, work, and ideas of entire generations. I presume the poet’s conviction of the vitality of tradition must have won the hearts of readers in Israel.